τί τοῦθʼ ὃ μὴ νεώς γε τῆς ἐμῆς ἔπι;Φιλοκτήτηςφύλλον τί μοι πάρεστιν, ᾧ μάλιστʼ ἀεὶκοιμῶ τόδʼ ἕλκος, ὥστε πραΰνειν πάνυ.Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἔκφερʼ αὐτό. τί γὰρ ἔτʼ ἄλλʼ ἐρᾷς λαβεῖν;Φιλοκτήτηςεἴ μοί τι τόξων τῶνδʼ ἀπημελημένονπαρερρύηκεν, ὡς λίπω μή τῳ λαβεῖν.Νεοπτόλεμοςἦ ταῦτα γὰρ τὰ κλεινὰ τόξʼ ἃ νῦν ἔχεις;Φιλοκτήτηςταῦτʼ, οὐ γὰρ ἄλλʼ ἔστʼ, ἀλλʼ ἃ βαστάζω χεροῖν.Νεοπτόλεμοςἆρʼ ἔστιν ὥστε κἀγγύθεν θέαν λαβεῖνκαὶ βαστάσαι με προσκύσαι θʼ ὥσπερ θεόν;Φιλοκτήτηςσοί γʼ, ὦ τέκνον, καὶ τοῦτο κἄλλο τῶν ἐμῶνὁποῖον ἄν σοι ξυμφέρῃ γενήσεται.Νεοπτόλεμοςκαὶ μὴν ἐρῶ γε, τὸν δʼ ἔρωθʼ οὕτως ἔχω·εἴ μοι θέμις, θέλοιμʼ ἄν· εἰ δὲ μή, πάρες.Φιλοκτήτηςὅσιά τε φωνεῖς ἔστι τʼ, ὦ τέκνον, θέμις,ὅς γʼ ἡλίου τόδʼ εἰσορᾶν ἐμοὶ φάοςμόνος δέδωκας, ὃς χθόνʼ Οἰταίαν ἰδεῖν,ὃς πατέρα πρέσβυν, ὃς φίλους, ὃς τῶν ἐμῶνἐχθρῶν μʼ ἔνερθεν ὄντʼ ἀνέστησας πέρα.θάρσει, παρέσται ταῦτά σοι καὶ θιγγάνεινκαὶ δόντι δοῦναι κἀξεπεύξασθαι βροτῶνἀρετῆς ἕκατι τῶνδʼ ἐπιψαῦσαι μόνον·εὐεργετῶν γὰρ καὐτὸς αὔτʼ ἐκτησάμην.Νεοπτόλεμοςοὐκ ἄχθομαί σʼ ἰδών τε καὶ λαβὼν φίλον·ὅστις γὰρ εὖ δρᾶν εὖ παθὼν ἐπίσταται,