ὅδʼ ἔσθʼ ὁ κλεινός σοι Φιλοκτήτης, ξένε.Ἔμποροςμή νύν μʼ ἔρῃ τὰ πλείονʼ, ἀλλʼ ὅσον τάχοςἔκπλει σεαυτὸν ξυλλαβὼν ἐκ τῆσδε γῆς.Φιλοκτήτηςτί φησιν, ὦ παῖ; τί με κατὰ σκότον ποτὲδιεμπολᾷ λόγοισι πρός σʼ ὁ ναυβάτης;Νεοπτόλεμοςοὐκ οἶδά πω τί φησι· δεῖ δʼ αὐτὸν λέγεινεἰς φῶς ὃ λέξει, πρὸς σὲ κἀμὲ τούσδε τε.Ἔμποροςὦ σπέρμʼ Ἀχιλλέως, μή με διαβάλῃς στρατῷλέγονθʼ ἃ μὴ δεῖ· πόλλʼ ἐγὼ κείνων ὕποδρῶν ἀντιπάσχω χρηστά θʼ, οἷʼ ἀνὴρ πένης.Νεοπτόλεμοςἐγώ εἰμʼ Ἀτρείδαις δυσμενής· οὗτος δέ μοιφίλος μέγιστος, οὕνεκʼ Ἀτρείδας στυγεῖ.δεῖ δή σʼ ἔμοιγʼ ἐλθόντα προσφιλῆ, λόγωνκρύψαι πρὸς ἡμᾶς μηδένʼ ὧν ἀκήκοας.Ἔμποροςὅρα τί ποιεῖς, παῖ.Νεοπτόλεμοςσκοπῶ κἀγὼ πάλαι.Ἔμποροςσὲ θήσομαι τῶνδʼ αἴτιον.Νεοπτόλεμοςποιοῦ λέγων.Ἔμποροςλέγω. ʼπὶ τοῦτον ἄνδρε τώδʼ ὥπερ κλύεις,ὁ Τυδέως παῖς ἥ τʼ Ὀδυσσέως βία,διώμοτοι πλέουσιν ἦ μὴν ἢ λόγῳπείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος.καὶ ταῦτʼ Ἀχαιοὶ πάντες ἤκουον σαφῶςὈδυσσέως λέγοντος· οὗτος γὰρ πλέοντὸ θάρσος εἶχε θατέρου δράσειν τάδε.