ξένοις ἐποικτίρειν σε, Ποίαντος τέκνον.Νεοπτόλεμοςἐγὼ δὲ καὐτὸς τοῖσδε μάρτυς ἐν λόγοις,ὡς εἴσʼ ἀληθεῖς οἶδα, συντυχὼν κακῶνἀνδρῶν Ἀτρειδῶν τῆς τʼ Ὀδυσσέως βίας.Φιλοκτήτηςἦ γάρ τι καὶ σὺ τοῖς πανωλέθροις ἔχειςἔγκλημʼ Ἀτρείδαις, ὥστε θυμοῦσθαι παθών;Νεοπτόλεμοςθυμὸν γένοιτο χειρὶ πληρῶσαί ποτε,ἵνʼ αἱ Μυκῆναι γνοῖεν ἡ Σπάρτη θʼ ὅτιχἠ Σκῦρος ἀνδρῶν ἀλκίμων μήτηρ ἔφυ.Φιλοκτήτηςεὖ γʼ, ὦ τέκνον· τίνος γὰρ ὧδε τὸν μέγανχόλον κατʼ αὐτῶν ἐγκαλῶν ἐλήλυθας;Νεοπτόλεμοςὦ παῖ Ποίαντος, ἐξερῶ, μόλις δʼ ἐρῶ,ἅγωγʼ ὑπʼ αὐτῶν ἐξελωβήθην μολών.ἐπεὶ γὰρ ἔσχε μοῖρʼ Ἀχιλλέα θανεῖν,Φιλοκτήτηςοἴμοι· φράσῃς μοι μὴ πέρα, πρὶν ἂν μάθωπρῶτον τόδʼ, ἦ τέθνηχʼ ὁ Πηλέως γόνος;Νεοπτόλεμοςτέθνηκεν, ἀνδρὸς οὐδενός, θεοῦ δʼ ὕπο,τοξευτός, ὡς λέγουσιν, ἐκ Φοίβου δαμείς.Φιλοκτήτηςἀλλʼ εὐγενὴς μὲν ὁ κτανών τε χὠ θανών·ἀμηχανῶ δὲ πότερον, ὦ τέκνον, τὸ σὸνπάθημʼ ἐλέγχω πρῶτον ἢ κεῖνον στένω.Νεοπτόλεμοςοἶμαι μὲν ἀρκεῖν σοί γε καὶ τὰ σʼ, ὦ τάλας,ἀλγήμαθʼ, ὥστε μὴ τὰ τῶν πέλας στένειν.Φιλοκτήτηςὀρθῶς ἔλεξας· τοιγαροῦν τὸ σὸν φράσοναὖθις πάλιν μοι πρᾶγμʼ, ὅτῳ σʼ ἐνύβρισαν.