πρὸς τοὺς μὲν οὖν σε τήνδε τʼ ἔμπυον βάσινπαύσοντας ἄλγους κἀποσώσοντας νόσου.Φιλοκτήτηςὦ δεινὸν αἶνον αἰνέσας, τί φής ποτε;Νεοπτόλεμοςἃ σοί τε κἀμοὶ λῷσθʼ ὁρῶ τελούμενα.Φιλοκτήτηςκαὶ ταῦτα λέξας οὐ καταισχύνει θεούς;Νεοπτόλεμοςπῶς γάρ τις αἰσχύνοιτʼ ἂν ὠφελῶν φίλους·Φιλοκτήτηςλέγεις δʼ Ἀτρείδαις ὄφελος ἢ ʼπʼ ἐμοὶ τόδε;Νεοπτόλεμοςσοί που, φίλος γʼ ὤν, χὠ λόγος τοιόσδε μου.Φιλοκτήτηςπῶς, ὅς γε τοῖς ἐχθροῖσί μʼ ἐκδοῦναι θέλεις;Νεοπτόλεμοςὦ τᾶν, διδάσκου μὴ θρασύνεσθαι κακοῖς.Φιλοκτήτηςὀλεῖς με, γιγνώσκω σε, τοῖσδε τοῖς λόγοις.Νεοπτόλεμοςοὔκουν ἔγωγε· φημὶ δʼ οὔ σε μανθάνειν.Φιλοκτήτηςἐγὼ οὐκ Ἀτρείδας ἐκβαλόντας οἶδά με;Νεοπτόλεμοςἀλλʼ ἐκβαλόντες εἰ πάλιν σώσουσʼ ὅρα.Φιλοκτήτηςοὐδέποθʼ ἑκόντα γʼ ὥστε τὴν Τροίαν ἰδεῖν.Νεοπτόλεμοςτί δῆτʼ ἂν ἡμεῖς δρῷμεν, εἰ σέ γʼ ἐν λόγοιςπείσειν δυνησόμεσθα μηδὲν ὧν λέγω;ὡς ῥᾷστʼ ἐμοὶ μὲν τῶν λόγων λῆξαι, σὲ δὲζῆν, ὥσπερ ἤδη ζῇς, ἄνευ σωτηρίας.Φιλοκτήτηςἔα με πάσχειν ταῦθʼ ἅπερ παθεῖν με δεῖ·ἃ δʼ ᾔνεσάς μοι δεξιᾶς ἐμῆς θιγών,πέμπειν πρὸς οἴκους, ταῦτά μοι πρᾶξον, τέκνον,καὶ μὴ βράδυνε μηδʼ ἐπιμνησθῇς ἔτιΤροίας· ἅλις γάρ μοι τεθρήνηται γόοις.

Νεοπτόλεμοςεἰ δοκεῖ, στείχωμεν.