οὗτος λέγῃ σοι, ταῦτά σοι χἠμεῖς φαμέν.Νεοπτόλεμοςἀκούσομαι μὲν ὡς ἔφυν οἴκτου πλέωςπρὸς τοῦδʼ· ὅμως δὲ μείνατʼ, εἰ τούτῳ δοκεῖ,χρόνον τοσοῦτον, εἰς ὅσον τά τʼ ἐκ νεὼςστείλωσι ναῦται καὶ θεοῖς εὐξώμεθα.χοὖτος τάχʼ ἂν φρόνησιν ἐν τούτῳ λάβοιλῴω τινʼ ἡμῖν. νὼ μὲν οὖν ὁρμώμεθον,ὑμεῖς δʼ, ὅταν καλῶμεν, ὁρμᾶσθαι ταχεῖς.

Φιλοκτήτηςὦ κοίλας πέτρας γύαλονθερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.ὤμοι μοί μοι.ὦ πληρέστατον αὔλιονλύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαισιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;πέλειαι δʼ ἄνωπτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματοςἐλῶσιν· οὐκέτʼ ἴσχω.Χορόςσύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,ὦ βαρύποτμε, κοὐκἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,εὖτέ γε παρὸν φρονῆσαιτοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.