αἷν μοι μέλεσθαι· καὶ μάλιστα μὲν χεροῖνψαῦσαί μʼ ἔασον κἀποκλαύσασθαι κακά.ἴθʼ ὦναξ,ἴθʼ ὦ γονῇ γενναῖε· χερσί τἂν θιγὼνδοκοῖμʼ ἔχειν σφᾶς, ὥσπερ ἡνίκʼ ἔβλεπον.τί φημί;οὐ δὴ κλύω που πρὸς θεῶν τοῖν μοι φίλοινδακρυρροούντοιν, καί μʼ ἐποικτίρας Κρέωνἔπεμψέ μοι τὰ φίλτατʼ ἐκγόνοιν ἐμοῖν;λέγω τι;Κρέωνλέγεις· ἐγὼ γὰρ εἰμʼ ὁ πορσύνας τάδε,γνοὺς τὴν παροῦσαν τέρψιν, ἥ σʼ εἶχεν πάλαι.