ὠθεῖν ἅπαντας τὸν ἀσεβῆ, τὸν ἐκ θεῶνφανέντʼ ἄναγνον καὶ γένους τοῦ Λαΐου.τοιάνδʼ ἐγὼ κηλῖδα μηνύσας ἐμὴνὀρθοῖς ἔμελλον ὄμμασιν τούτους ὁρᾶν;ἥκιστά γʼ· ἀλλʼ εἰ τῆς ἀκουούσης ἔτʼ ἦνπηγῆς διʼ ὤτων φραγμός, οὐκ ἂν ἐσχόμηντὸ μὴ ἀποκλῇσαι τοὐμὸν ἄθλιον δέμας,ἵνʼ ἦ τυφλός τε καὶ κλύων μηδέν· τὸ γὰρτὴν φροντίδʼ ἔξω τῶν κακῶν οἰκεῖν γλυκύ.ἰὼ Κιθαιρών, τί μʼ ἐδέχου; τί μʼ οὐ λαβὼνἔκτεινας εὐθύς, ὡς ἔδειξα μήποτεἐμαυτὸν ἀνθρώποισιν ἔνθεν ἦ γεγώς;