προσέβη μανία; τίς ὁ πηδήσας μείζονα δαίμων τῶν μακίστων πρὸς σῇ δυσδαίμονι μοίρᾳ; φεῦ φεῦ, δύστανʼ· ἀλλʼ οὐδʼ ἐσιδεῖν δύναμαί σε, θέλων πόλλʼ ἀνερέσθαι, πολλὰ πυθέσθαι, πολλὰ δʼ ἀθρῆσαι· τοίαν φρίκην παρέχεις μοι. Οἰδίπους αἰαῖ αἰαῖ, δύστανος ἐγώ, ποῖ γᾶς φέρομαι τλάμων; πᾷ μοι φθογγὰ διαπωτᾶται φοράδην; ἰὼ δαῖμον, ἵνʼ ἐξήλλου. Χορός ἐς δεινὸν οὐδʼ ἀκουστὸν οὐδʼ ἐπόψιμον. Οἰδίπους ἰὼ σκότου νέφος ἐμὸν ἀπότροπον, ἐπιπλόμενον ἄφατον, ἀδάματόν τε καὶ δυσούριστον ὄν. οἴμοι, οἴμοι μάλʼ αὖθις· οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν.