ἤρασσʼ ἐπαίρων βλέφαρα. φοίνιαι δʼ ὁμοῦγλῆναι γένειʼ ἔτελλον, οὐδʼ ἀνίεσανφόνου μυδώσας σταγόνας, ἀλλʼ ὁμοῦ μέλαςὄμβρος χαλάζης αἱματοῦς ἐτέγγετο.τάδʼ ἐκ δυοῖν ἔρρωγεν, οὐ μόνου κάτα,ἀλλʼ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ συμμιγῆ κακά.ὁ πρὶν παλαιὸς δʼ ὄλβος ἦν πάροιθε μὲνὄλβος δικαίως· νῦν δὲ τῇδε θἠμέρᾳστεναγμός, ἄτη, θάνατος, αἰσχύνη, κακῶνὅσʼ ἐστὶ πάντων ὀνόματʼ, οὐδέν ἐστʼ ἀπόν.Χορόςνῦν δʼ ἔσθʼ ὁ τλήμων ἐν τίνι σχολῇ κακοῦ;Ἐξάγγελοςβοᾷ διοίγειν κλῇθρα καὶ δηλοῦν τινα