τανῦν δʼ ἀκούειν τίς ἀθλιώτερος;τίς ἄταις ἀγρίαις, τίς ἐν πόνοιςξύνοικος ἀλλαγᾷ βίου;ἰὼ κλεινὸν Οἰδίπου κάρα,ἦ στέγας λιμὴναὑτὸς ἤρκεσενπαιδὶ καὶ πατρὶ θαλαμηπόλῳ πεσεῖν;πῶς ποτε πῶς ποθʼ αἱ πατρῷαί σʼ ἄλοκες φέρειν, τάλας,σῖγʼ ἐδυνάθησαν ἐς τοσόνδε;

Χορόςἐφηῦρέ σʼ ἄκονθʼ ὁ πάνθʼ ὁρῶν χρόνος,δικάζει τʼ ἄγαμον γάμον πάλαιτεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον.