τὸν σόν τοι παράδειγμʼ ἔχων,τὸν σὸν δαίμονα, τὸν σόν, ὦ τλᾶμον Οἰδιπόδα, βροτῶνοὐδὲν μακαρίζω·

Χορόςὅστις καθʼ ὑπερβολὰντοξεύσας ἐκράτησε τοῦ πάντʼ εὐδαίμονος ὄλβου,ὦ Ζεῦ, κατὰ μὲν φθίσαςτὰν γαμψώνυχα παρθένονχρησμῳδόν, θανάτων δʼ ἐμᾷχώρᾳ πύργος ἀνέστα·ἐξ οὗ καὶ βασιλεὺς καλεῖἐμὸς καὶ τὰ μέγιστʼ ἐτιμάθης, ταῖς μεγάλαισιν ἐνΘήβαισιν ἀνάσσων.