σοῦ τʼ, ὦ τέκνον, σωτήρ γε τῷ τότʼ ἐν χρόνῳ. Οἰδίπους τί δʼ ἄλγος ἴσχοντʼ ἀγκάλαις με λαμβάνεις; Ἄγγελος ποδῶν ἂν ἄρθρα μαρτυρήσειεν τὰ σά· Οἰδίπους οἴμοι, τί τοῦτʼ ἀρχαῖον ἐννέπεις κακόν; Ἄγγελος λύω σʼ ἔχοντα διατόρους ποδοῖν ἀκμάς. Οἰδίπους δεινόν γʼ ὄνειδος σπαργάνων ἀνειλόμην. Ἄγγελος ὥστʼ ὠνομάσθης ἐκ τύχης ταύτης ὃς εἶ. Οἰδίπους ὦ πρὸς θεῶν, πρὸς μητρὸς ἢ πατρός; φράσον. Ἄγγελος οὐκ οἶδʼ· ὁ δοὺς δὲ ταῦτʼ ἐμοῦ λῷον φρονεῖ. Οἰδίπους ἦ γὰρ παρʼ ἄλλου μʼ ἔλαβες οὐδʼ αὐτὸς τυχών; Ἄγγελος οὔκ, ἀλλὰ ποιμὴν ἄλλος ἐκδίδωσί μοι. Οἰδίπους τίς οὗτος; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ; Ἄγγελος τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο. Οἰδίπους ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ; Ἄγγελος μάλιστα· τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ. Οἰδίπους ἦ κἄστʼ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστʼ ἰδεῖν ἐμέ; Ἄγγελος ὑμεῖς γʼ ἄριστʼ εἰδεῖτʼ ἂν οὑπιχώριοι. Οἰδίπους ἔστιν τις ὑμῶν τῶν παρεστώτων πέλας, ὅστις κάτοιδε τὸν βοτῆρʼ ὃν ἐννέπει, εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀγρῶν εἴτε κἀνθάδʼ εἰσιδών; σημήναθʼ, ὡς ὁ καιρὸς ηὑρῆσθαι τάδε. Χορός οἶμαι μὲν οὐδένʼ ἄλλον ἢ τὸν ἐξ ἀγρῶν, ὃν κἀμάτευες πρόσθεν εἰσιδεῖν· ἀτὰρ ἥδʼ ἂν τάδʼ οὐχ ἥκιστʼ ἂν Ἰοκάστη λέγοι. Οἰδίπους γύναι, νοεῖς ἐκεῖνον, ὅντινʼ ἀρτίως μολεῖν ἐφιέμεσθα; τόνδʼ οὗτος λέγει; Ἰοκάστη τί δʼ ὅντινʼ εἶπε; μηδὲν ἐντραπῇς· τὰ δὲ ῥηθέντα βούλου μηδὲ μεμνῆσθαι μάτην. Οἰδίπους οὐκ ἂν γένοιτο τοῦθʼ ὅπως ἐγὼ λαβὼν σημεῖα τοιαῦτʼ οὐ φανῶ τοὐμὸν γένος.