Demulctus huius ore sum, inimicis eamLinquere misertum est viduam, et orbum filium.Sed ad lauacra et prata littoraliaEo, vt expiatus februis lustralibusIram ferocem deprecer grauis Deae.Mox aliquem adibo inhospitum et tescum locum,Telumque ibi inimicissumum hoc, ensem meum,Vt videat illud nemo, defossum obruam,Sed creditum Orcus, noxque seruassint sibi.Nam denique ex quo muneratum temporeEgo illud hostica Hectoris cepi manu:Exinde adeptus nil sum ab Argiuis boni.Scitum est in ore hoc omnium dictum vetus:Infausta munera hostium, nec-munera.Discamus ergo in caeterum Deis locumCedere, et honorem debitum Atridis dare.Nam principes sunt: obsequendum est: quippini?Et grauia quae sunt, quaeque sunt immaniaCedunt honori. cedit et vis ninguidaeHiemis, vbi aestas macta frugibus venit.Cedunt et ipsae noctis obscurae vicesLuci albicanti lumen almum accendere.Et maria tumidis intonata flatibusPosuere fluctus. victor omnium soporDeuincta laxat membra, nec semper tenet.Et ego modesta facta dubitem persequi?Quare, vt reapse nuper expertus fui,Hac fine semper, censeo, inimicum oderis,Tanquam idem amicus sit futurus. indidemIn tantum amico munifex morem geram,