Armorum Achillis publice certamina, Si Teucer et nos ore convincit malos: Nec sat probantur illa ne victis quidem, Hac stare, qua tot censuere iudices: Verum probris nos undique incilabitis(!). Furtim aut petetis, impotes victoriae. Istis ab animis moribusque eimodi Nunquam asseretur legibus suus status, Si exigemus iure vincentes loco, Et postputandos ante collocabimus. Sed comprimenda. haec non lacertosi
 viri, Vastoque virium impetu, ii tutissumi: Sed ubique vincunt, mente qui sana cluent. Flagro admonentur pollulo glebarii Validi triones rectum itiner insistere, Cui generis in te remedium video cito Expetere, ni te sapere postules bene. Qui natus illo, qui umbra inanis, non vir est, Gestis petulce, loqueris et proterviter. Non sapere disces? non tuorum conscius Natalium, hominem liberum adduces mihi, Orationem qui dabit tuam vicem? Nam te loquente dicta me incertant tua, Ut qui loquelam barbaram haud intellegam. Chorus. Utrique vestrum Dii bonam mentem duint. Nil melius, e re quod sit amborum, precer. 
 Teucer. Heu quam citatim mortuorum gratia Ingrata cedit, atque partes deserit. Siquidem hic nec etiam ob parva dictu munia Meminit tui, Aiax: quoius olim gratia