Τροίας ἐπελθὼν οὐκ ἐλάσσονι σθένειοὐδʼ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς,ἄτιμος Ἀργείοισιν ὧδʼ ἀπόλλυμαι.καίτοι τοσοῦτόν γʼ ἐξεπίστασθαι δοκῶ·εἰ ζῶν Ἀχιλλεὺς τῶν ὅπλων τῶν ὧν πέρικρίνειν ἔμελλε κράτος ἀριστείας τινί,οὐκ ἄν τις αὔτʼ ἔμαρψεν ἄλλος ἀντʼ ἐμοῦ.νῦν δʼ αὔτʼ Ἀτρεῖδαι φωτὶ παντουργῷ φρέναςἔπραξαν, ἀνδρὸς τοῦδʼ ἀπώσαντες κράτη.κεἰ μὴ τόδʼ ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοιγνώμης ἀπῇξαν τῆς ἐμῆς, οὐκ ἄν ποτεδίκην κατʼ ἄλλου φωτὸς ὧδʼ ἐψήφισαν.νῦν δʼ ἡ Διὸς γοργῶπις ἀδάματος θεὰἤδη μʼ ἐπʼ αὐτοῖς χεῖρʼ ἐπεντύνοντʼ ἐμὴνἔσφηλεν, ἐμβαλοῦσα λυσσώδη νόσον,ὥστʼ ἐν τοιοῖσδε χεῖρας αἱμάξαι βοτοῖς·κεῖνοι δʼ ἐπεγγελῶσιν ἐκπεφευγότες,ἐμοῦ μὲν οὐχ ἑκόντος· εἰ δέ τις θεῶνβλάπτοι, φύγοι τἂν χὠ κακὸς τὸν κρείσσονα.καὶ νῦν τί χρὴ δρᾶν; ὅστις ἐμφανῶς θεοῖςἐχθαίρομαι, μισεῖ δέ μʼ Ἑλλήνων στρατός,ἔχθει δὲ Τροία πᾶσα καὶ πεδία τάδε.πότερα πρὸς οἴκους, ναυλόχους λιπὼν ἕδραςμόνους τʼ Ἀτρείδας, πέλαγος Αἰγαῖον περῶ;καὶ ποῖον ὄμμα πατρὶ δηλώσω φανεὶςΤελαμῶνι; πῶς με τλήσεταί ποτʼ εἰσιδεῖνγυμνὸν φανέντα τῶν ἀριστείων ἄτερ,ὧν αὐτὸς ἔσχε στέφανον εὐκλείας μέγαν;οὐκ ἔστι τοὔργον τλητόν. ἀλλὰ δῆτʼ ἰὼνπρὸς ἔρυμα Τρώων, ξυμπεσὼν μόνος μόνοις