ὁμοῦ πέλας, μώραις δʼ ἄγραις προσκείμεθα, πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με χειρὶ φονεύοι. Τέκμησσα ὦ δυστάλαινα, τοιάδʼ ἄνδρα χρήσιμον φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτʼ ἄν. Αἴας ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι πάραλά τʼ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον, πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ κατείχετʼ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον· ἀλλʼ οὐκέτι μʼ, οὐκ ἔτʼ ἀμπνοὰς ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω. ὦ Σκαμάνδριοι γείτονες ῥοαί, εὔφρονες Ἀργείοις, οὐκέτʼ ἄνδρα μὴ τόνδʼ ἴδητʼ, ἔπος ἐξερῶ μέγʼ, οἷον οὔτινα Τροία στρατοῦ δέρχθη χθονὸς μολόντʼ ἀπὸ Ἑλλανίδος· τανῦν δʼ ἄτιμος ὧδε πρόκειμαι. Χορός οὔτοι σʼ ἀπείργειν οὐδʼ ὅπως ἐῶ λέγειν ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα. Αἴας αἰαῖ· τίς ἄν ποτʼ ᾤεθʼ ὧδʼ ἐπώνυμον τοὐμὸν ξυνοίσειν ὄνομα τοῖς ἐμοῖς κακοῖς; νῦν γὰρ πάρεστι καὶ δὶς αἰάζειν ἐμοὶ καὶ τρίς· τοιούτοις γὰρ κακοῖς ἐντυγχάνω· ὅτου πατὴρ μὲν τῆσδʼ ἀπʼ Ἰδαίας χθονὸς τὰ πρῶτα καλλιστεῖʼ ἀριστεύσας στρατοῦ πρὸς οἶκον ἦλθε πᾶσαν εὔκλειαν φέρων· ἐγὼ δʼ ὁ κείνου παῖς, τὸν αὐτὸν ἐς τόπον