Τεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶλεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δʼ ἀπόλλυμαι;Χορόςἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν. ἀλλʼ ἀνοίγετε.τάχʼ ἄν τινʼ αἰδῶ κἀπʼ ἐμοὶ βλέψας λάβοι.Τέκμησσαἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δʼ ἔξεστί σοιτὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ.

Αἴαςἰὼφίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων,μόνοι ἔτʼ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ,ἴδεσθέ μʼ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάληςἀμφίδρομον κυκλεῖται.Χορόςοἴμʼ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν.δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει.

Αἴαςἰὼγένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν,σέ τοι σέ τοι μόνον δέδορκα πημονὰν ἐπαρκέσοντʼ·ἀλλά με συνδάϊξον.Χορόςεὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺςἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει.

Αἴαςὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις,ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας;ὤμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα.Τέκμησσαμή, δέσποτʼ Αἴας, λίσσομαί σʼ, αὔδα τάδε.Αἴαςοὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμεῖ πόδα;αἰαῖ αἰαῖ.Χορόςὦ πρὸς θεῶν ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ.Αἴαςὦ δύσμορος, ὃς χερὶ μὲνμεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, ἐν δʼ ἑλίκεσσι