μαχαναῖς ἐτίσατο λώβαν;

Χορόςοὔ ποτε γὰρ φρενόθεν γʼ ἐπʼ ἀριστερά,παῖ Τελαμῶνος, ἔβαςτόσσον, ἐν ποίμναις πίτνων·ἥκοι γὰρ ἂν θεία νόσος· ἀλλʼ ἀπερύκοικαὶ Ζεὺς κακὰν καὶ Φοῖβος Ἀργείων φάτιν.εἰ δʼ ὑποβαλλόμενοικλέπτουσι μύθους οἱ μεγάλοι βασιλῆςἢ τᾶς ἀσώτου Σισυφιδᾶν γενεᾶς,μὴ μή, ἄναξ, ἔθʼ ὧδʼ ἐφάλοις κλισίαιςὄμμʼ ἔχων κακὰν φάτιν ἄρῃ.

Χορόςἀλλʼ ἄνα ἐξ ἑδράνων, ὅπου μακραίωνιστηρίζει ποτὲ τᾷδʼ ἀγωνίῳ σχολᾷἄταν οὐρανίαν φλέγων.ἐχθρῶν δʼ ὕβρις ὧδʼ ἀτάρβηταὁρμᾶται ἐν εὐανέμοις βάσσαις,πάντων καγχαζόντωνγλώσσαις βαρυάλγητα·ἐμοὶ δʼ ἄχος ἕστακεν.

Τέκμησσαναὸς ἀρωγοὶ τῆς Αἴαντος,γενεᾶς χθονίων ἀπʼ Ἐρεχθειδῶν,ἔχομεν στοναχὰς οἱ κηδόμενοιτοῦ Τελαμῶνος τηλόθεν οἴκου.νῦν γὰρ ὁ δεινὸς μέγας ὠμοκρατὴςΑἴας θολερῷκεῖται χειμῶνι νοσήσας.Χορόςτί δʼ ἐνήλλακται τῆς ἡμερίαςνὺξ ἥδε βάρος;παῖ τοῦ Φρυγίου Τελεύταντος,λέγʼ, ἐπεὶ σὲ λέχος δουριάλωτον