σκύμνον λεαίνης δυσμενῶν ἀναρπάσῃ;ἴθʼ, ἐγκόνει, σύγκαμνε. τοῖς θανοῦσί τοιφιλοῦσι πάντες κειμένοις ἐπεγγελᾶν.Χορόςκαὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλεινἐφίεθʼ ἁνὴρ κεῖνος, ὥσπερ οὖν μέλει.ἐκβάλῃ:ἐκβάλοι Γᾗ quod coni. Schneidewin legisse videntur Eustath 1521, 42 Suid. v. γλεῦκος:ἢ Soph Eustath. Suid. codices :εἰ ReiskeτίLacrec :πῶς Lc Α recτοῦδʼ ἐπεγγελῷεν ]τοῦδέ γʼ ἐγγελῷεν Porson:τοῦδʼ ἂν ἐγγελῷεν Elmsley:τοῦδʼ ἔτʼ ἐγγελῷεν Meinekeἠμπόληκας:ἠμπόληκά σʼ Lentingἁνήρ:ἀνήρ codd.θανοῦσί:θανοῦσι] ἐχθροῖσι Herwerdenκεῖνος:ἐκεῖνος A rec (cf. 783)ἁνὴρ: ἀνήρ codd. Τεῦκροςὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶἄλγιστον ὧν προσεῖδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ,ὁδός θʼ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴμάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἣν δὴ νῦν ἔβην,ὦ φίλτατʼ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμηνμόρον διώκων κἀξιχνοσκοπούμενος.ὀξεῖα γάρ σου βάξις ὡς θεοῦ τινοςδιῆλθʼ Ἀχαιοὺς πάντας ὡς οἴχῃ θανών.ἁγὼ κλύων δύστηνος ἐκποδὼν μὲν ὢνὑπεστέναζον, νῦν δʼ ὁρῶν ἀπόλλυμαι.οἴμοι.ἴθʼ, ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν.δυσθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρᾶς,ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις.ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν, ἐς ποίους βροτούς,τοῖς σοῖς ἀρήξαντʼ ἐν πόνοισι μηδαμοῦ;ἦ πού με Τελαμών, σὸς πατὴρ ἐμός θʼ ἅμα,δέξαιτʼ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεώς τʼ ἴσωςχωροῦντʼ ἄνευ σοῦ. πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάραμηδʼ εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾶν.οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ἐρεῖ κακόν,τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον,