τιμαῖς ὑπείκει· τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖςχειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει·ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴς κύκλοςτῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμέρᾳ φλέγειν·δεινῶν τʼ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισεστένοντα πόντον· ἐν δʼ ὁ παγκρατὴς ὕπνοςλύει πεδήσας, οὐδʼ ἀεὶ λαβὼν ἔχει.χοἱ:χαἱ Musgrave:καὶ codd. Stob. Suid.ἐκαρτέρουν τότε ]ἐπηπείλησʼ ἔπη Σἐξαλύξωμαι Hesych. i. 114 :ἐξαλεύσωμαι L A recχῶρον (ex χώραν factum) Lτί μήν;Linwood:τί μή codd. Stob flor. 44. 7δεινὰ ]θεῖα Wilamowitz et fort. ΣαἰανὴςLVat cSuid. v. αἰανὴς κύκλος et ut videtur Σ :αἰανῆς A rec Sud v. λευκὴ ἡμέρα Stob.δεινῶνLbArecΣ Stob.:δεινόν Lac rec Suid. v. ἄημαἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν;ἐγὼ δʼ ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτιὅ τʼ ἐχθρὸς ἡμῖν ἐς τοσόνδʼ ἐχθαρτέος,ὡς καὶ φιλήσων αὖθις, ἔς τε τὸν φίλοντοσαῦθʼ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι,ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα. τοῖς πολλοῖσι γὰρβροτῶν ἄπιστός ἐσθʼ ἑταιρείας λιμήν.ἀλλʼ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει· σὺ δὲεἴσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τέλους, γύναι,εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ.ὑμεῖς θʼ, ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδετιμᾶτε, Τεύκρῳ τʼ, ἢν μόλῃ, σημήνατεμέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δʼ ὑμῖν ἅμα.ἐγὼ γὰρ εἶμʼ ἐκεῖσʼ ὅποι πορευτέον·ὑμεῖς δʼ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχʼ ἄν μʼ ἴσωςπύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωμένον.Χορόςἔφριξʼ ἔρωτι, περιχαρὴς δʼ ἀνεπτάμαν.ἰὼ ἰὼ Πὰν Πάν,ὦ Πὰν Πὰν ἁλίπλαγκτε Κυλ-λανίας χιονοκτύπουπετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθʼ, ὦθεῶν χοροποίʼ ἄναξ, ὅπωςμοι Μύσια Κνώσιʼ ὀρ-