κείνῳ τε κἀμοὶ τοῦθʼ, ὅταν θάνῃς, νεμεῖς.ἐμοὶ γὰρ οὐκέτʼ ἔστιν εἰς ὅ τι βλέπωπλὴν σοῦ. σὺ γάρ μοι πατρίδʼ ᾔστωσας δορί,καὶ μητέρʼ ἄλλη μοῖρα τὸν φύσαντά τεκαθεῖλεν Ἅιδου θανασίμους οἰκήτορας.τίς δῆτʼ ἐμοὶ γένοιτʼ ἂν ἀντὶ σοῦ πατρίς;τίς πλοῦτος; ἐν σοὶ πᾶσʼ ἔγωγε σῴζομαι.ἀλλʼ ἴσχε κἀμοῦ μνῆστιν· ἀνδρί τοι χρεὼνμνήμην προσεῖναι, τερπνὸν εἴ τί που πάθοι.χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτουσʼ ἀεί·ὅτου δʼ ἀπορρεῖ μνῆστις εὖ πεπονθότος,οὐκ ἂν γένοιτʼ ἔθʼ οὗτος εὐγενὴς ἀνήρ.ΧορόςΑἴας, ἔχειν σʼ ἂν οἶκτον ὡς κἀγὼ φρενὶθέλοιμʼ ἄν· αἰνοίης γὰρ ἂν τὰ τῆσδʼ ἔπη.Αἴαςκαὶ κάρτʼ ἐπαίνου τεύξεται πρὸς γοῦν ἐμοῦ,ἐὰν μόνον τὸ ταχθὲν εὖ τολμᾷ τελεῖν.Τέκμησσαἀλλʼ, ὦ φίλʼ Αἴας, πάντʼ ἔγωγε πείσομαι.Αἴαςκόμιζέ νύν μοι παῖδα τὸν ἐμόν, ὡς ἴδω.Τέκμησσακαὶ μὴν φόβοισί γʼ αὐτὸν ἐξελυσάμην.Αἴαςἐν τοῖσδε τοῖς κακοῖσιν, ἢ τί μοι λέγεις;Τέκμησσαμὴ σοί γέ που δύστηνος ἀντήσας θάνοι.Αἴαςπρέπον γέ τἂν ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε.ὑπʼ ]ἀπʼ Suidae v. ὀρφανιστῶν codd. nonnulliνεμεῖAσὺ ]σοὶ Lμοι ]μου recἄλληrec:ἀλλʼ ἡ L A rec:ἀλαὴ Hermann :αἰνὴ Herwerden:ὀλοῂ Hartungτε La rec με Lc A recπᾶσʼLc (σ in litura) A :πᾶσιν Ls recπάθοιArec :πάθῃ L recοὐκ ἂν γένοιτʼ ἔθʼLrecStob. ecl. ii. 260, 12 W.:οὐκ ἂν γένοιτό ποθʼ A rec :οὐκ ἂν γένοιθʼ T Suidae v. μνῆστις cod. E οὔπως γένοιτʼ ἂν Suidae codd. A Vἐξελυσάμην:ἐξερρυσάμην Hermannθάνοι:θάνῃ recτἂν ἦνPorson:τʼ ἂν ἦν L rec Σ1 τʼ ἦν ἂν A recΤέκμησσαἀλλʼ οὖν ἐγὼ ʼφύλαξα τοῦτό γʼ ἀρκέσαι.Αἴαςἐπῄνεσʼ ἔργον καὶ πρόνοιαν ἣν ἔθου.Τέκμησσατί δῆτʼ ἂν ὡς ἐκ τῶνδʼ ἂν ὠφελοῖμί σε;Αἴαςδός μοι προσειπεῖν αὐτὸν ἐμφανῆ τʼ ἰδεῖν.Τέκμησσακαὶ μὴν πέλας γε προσπόλοις φυλάσσεται.Αἴαςτί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν;Τέκμησσαὦ παῖ, πατὴρ καλεῖ σε. δεῦρο προσπόλωνἄγʼ αὐτὸν ὅσπερ χερσὶν εὐθύνων κυρεῖς.