εὔπειστα λέγει, καὶ πᾶς ὁ κλύωντοῦ λέξαντος χαίρει μᾶλλοντοῖς σοῖς ἄχεσιν καθυβρίζων.τῶν γὰρ μεγάλων ψυχῶν ἱεὶςοὐκ ἂν ἁμάρτοι· κατὰ δʼ ἄν τις ἐμοῦτοιαῦτα λέγων οὐκ ἂν πείθοι.πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθʼ ὁ φθόνος ἕρπει.βάθειLAsrecSuid. Stob.:βάρει A recβοτὰ:βωτὰ Lαἴθωνι:αἴθονι Lcπᾶσιν ὈδυσσεύςArec :πάντων Ὀδυσσεύς L Pal s:πάντων Ὀδυσεύς NauckεὔπεισταLArec :εὔπιστα Lb (ut videtur) recπᾶς ]πως LacτοῖςL2A :τὸ LἁμάρτοιArecΣ :ἀμάρτοις L (σ atramento oblitteratum) Suid. v. κλύει :ἁμάρτῃ Lbκαίτοι σμικροὶ μεγάλων χωρὶςσφαλερὸν πύργου ῥῦμα πέλονται·μετὰ γὰρ μεγάλων βαιὸς ἄριστʼ ἂνκαὶ μέγας ὀρθοῖθʼ ὑπὸ μικροτέρων.ἀλλʼ οὐ δυνατὸν τοὺς ἀνοήτουςτούτων γνώμας προδιδάσκειν.ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν θορυβῇχἡμεῖς οὐδὲν σθένομεν πρὸς ταῦτʼἀπαλέξασθαι σοῦ χωρίς, ἄναξ.ἀλλʼ ὅτε γὰρ δὴ τὸ σὸν ὄμμʼ ἀπέδραν,παταγοῦσιν ἅπερ πτηνῶν ἀγέλαι·μέγαν αἰγυπιὸν δʼ ὑποδείσαντεςτάχʼ ἄν, ἐξαίφνης εἰ σὺ φανείης,σιγῇ πτήξειαν ἄφωνοι.ἦ ῥά σε Ταυροπόλα Διὸς Ἄρτεμις,ὦ μεγάλα φάτις, ὦμᾶτερ αἰσχύνας ἐμᾶς, ὥρ-μασε πανδάμους ἐπὶ βοῦς ἀγελαίας,ἦ πού τινος νίκας ἀκάρπωτον χάριν,ἤ ῥα κλυτῶν ἐνάρωνψευσθεῖσʼ, ἀδώροις εἴτʼ ἐλαφαβολίαις;ἢ χαλκοθώραξ εἴ τινʼ Ἐνυάλιοςμομφὰν ἔχων ξυνοῦ δορὸς ἐννυχίοις