ἐγὼ μὲν οὐδένʼ οἶδʼ· ἐποικτίρω δέ νινδύστηνον ἔμπας, καίπερ ὄντα δυσμενῆ,ὁθούνεκʼ ἄτῃ συγκατέζευκται κακῇ,οὐδὲν τὸ τούτου μᾶλλον ἢ τοὐμὸν σκοπῶν.ὁρῶ γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν ὄντας ἄλλο πλὴνεἴδωλʼ ὅσοιπερ ζῶμεν ἢ κούφην σκιάν.Ἀθήνατοιαῦτα τοίνυν εἰσορῶν ὑπέρκοπονμηδέν ποτʼ εἴπῃς αὐτὸς ἐς θεοὺς ἔπος,μηδʼ ὄγκον ἄρῃ μηδένʼ, εἴ τινος πλέονἕστηκεν:ἔστηκεν L Aἔγωγʼ·:ἐγὼ δʼ (ἐγώ δʼ Γ) Zonar. ii. 1448κερδάνῃς:κερδαινεῖς (κερδανεῖς A) L2 recἑρκείου corr. Elmsley:ἑρκίου codd. Σ Suid. v. ἑρκεῖος Ζεύς θάνῃ ]φανῇ Botheἐγώ σʼrec et fort. A :ἔγωγέ σʼ L Σʼ recἥδε ]ὧδε recἐννοεῖς:ἐννέπεις Σγρὅση:ὅσηι LἔμπαςΣ :ἔμπης codd.personae notam add. L2ὑπέρκοπον:ὑπέρκομπον recἄρῃ (vel ἄρη) L A rec Stob. flor. 22.20 Suidae v. εἴδωλον B :αἴρη Suidae v. εἴδωλον A V :ἄρης rec :ἄρῃς vulgo apud Suidamἢ χειρὶ βρίθεις ἢ μακροῦ πλούτου βάθει.ὡς ἡμέρα κλίνει τε κἀνάγει πάλινἅπαντα τἀνθρώπεια· τοὺς δὲ σώφροναςθεοὶ φιλοῦσι καὶ στυγοῦσι τοὺς κακούς.ΧορόςΤελαμώνιε παῖ, τῆς ἀμφιρύτουΣαλαμῖνος ἔχων βάθρον ἀγχιάλου,σὲ μὲν εὖ πράσσοντʼ ἐπιχαίρω·σὲ δʼ ὅταν πληγὴ Διὸς ἢ ζαμενὴςλόγος ἐκ Δαναῶν κακόθρους ἐπιβῇ,μέγαν ὄκνον ἔχω καὶ πεφόβημαιπτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας.ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸςμεγάλοι θόρυβοι κατέχουσʼ ἡμᾶςἐπὶ δυσκλείᾳ, σὲ τὸν ἱππομανῆλειμῶνʼ ἐπιβάντʼ ὀλέσαι Δαναῶνβοτὰ καὶ λείαν,ἥπερ δορίληπτος ἔτʼ ἦν λοιπή,κτείνοντʼ αἴθωνι σιδήρῳ.τοιούσδε λόγους ψιθύρους πλάσσωνεἰς ὦτα φέρει πᾶσιν Ὀδυσσεύς,καὶ σφόδρα πείθει. περὶ γὰρ σοῦ νῦν