γένος, οὔθ’ ἁμερίωνἔτ’ ἄξιος βλέπειν τίν’εἰς ὄνασιν ἀνθοώπων.ἀλλά μ’ ἁ Δῖός ἀλκίμα θεὸςὀλέθριον αἰκίζει. ποὶ τις οὖν φύγῃ; ποῖ μολὼν μενῶ;εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι,τοῖςδ’ ὁμοῦ πέλας,μωραῖς δ’ ἄγραις προςκειμεθα, πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με χειρὶ φονεύοι.ΤΕΚΜΗΣΣΑὦ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμονφωνεῖν, ὁ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν.ΑΙΑΣ ἰὼ πόροι ἁλίρροθοι,πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον,πολύν, πολύν με δαρόν τε δὴ κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίανχρόνον· ἀλλ’ οὐκ ἔτι μ’, οὐκἔτ’ ἀμπνοὰς ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω. ὦ Σκαμάνδριοιγείτονες ῥοαὶ εὔφρονες Ἀργείοις,οὐκ ἔτ’ ἄνδρα μὴ τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος ὲξερέω μἐγ’, οἷον οὔ τινα Τροία στρατοῦ δέρχθη, χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ