ξυνοῦ δορὸς, ἐννυχίοις μαχαναῖςἐτίσατο λώβαν.Οὐ, τοτε γὰρ φρενόθεν γ’ ἐπ’ ἀριστερὰ,παῖ Τελαμῶνος, ἔβαςτόσσον ὲν ποίμναις πίτνων·ἥκοι γὰρ ἂν θεία νόσος· ἀλλ’ ἀπερύκοι καὶ Ζεὺς κακὰν καὶ Φοῖβος Ἀργείων φάτιν ·εἰ δ’ ὑποβαλλόμενοι κλέπτουσι μύθους οἱ μεγάλοι βασιλῆςἢ τᾶς ἀσώτου Σισυφιδᾶν γενεᾶς,μὴ, μή μ’, ἄναξ, ἔθ’ ὦδ’ ἐφάλοις κλισίαις ὄμμ’ ἔχωνκακὰν φάτιν ἄρῃ.Ἀλλ’ ἄνα ἐς ἐδράνων, ὅπου μακραίωνιστηρίζει ποτὲ τᾷδ’ ἀγωνίῳ σχολᾷἄταν οὐρανίαν φλέγωνἐχθρῶν δ’ ὕβρις ὧδ’ ἀτάρβηθ’ὁρμᾶται ὲν εὐανέμοις βάσσαις, πάντων καγχαζόντων γλώσσαις βαρυάλγητα·ἐμοὶ δ’ ἄχος ἕστακεν.ΤΕΚΜΗΣΣΑΝαὸς ἀρωγοὶ τῆς Αἴαντος, γενεᾶς χθονίων ἀπ’ Ἐρεχθειδᾶν, ἔχομεν στοναχὰς οἱ κηδόμενοι τοῦ Τελαμῶνος τηλόθεν οἴκου.νῦν γὰρ ὁ δεινὸς, μέγας, ὠμοκρατὴςΑἴας θολερός κεῖται χειμῶνι νοσήσας. ΧΟΡΟΣτί δ’ ἐνήλλακται τῆς ἀμερίας νὺξ ἥδε βάρος;