ἀλλʼ ἁ μοιριδία τις δύνασις δεινά·οὔτʼ ἄν νιν ὄλβος οὔτʼ Ἄρης, οὐ πύργος, οὐχ ἁλίκτυποικελαιναὶ νᾶες ἐκφύγοιεν.

Χορόςζεύχθη δʼ ὀξύχολος παῖς ὁ Δρύαντος,Ἠδωνῶν βασιλεύς, κερτομίοις ὀργαῖςἐκ Διονύσου πετρώδει κατάφαρκτος ἐν δεσμῷ.οὕτω τᾶς μανίας δεινὸν ἀποστάζειἀνθηρόν τε μένος. κεῖνος ἐπέγνω μανίαιςψαύων τὸν θεὸν ἐν κερτομίοις γλώσσαις.παύεσκε μὲν γὰρ ἐνθέους γυναῖκας εὔιόν τε πῦρ,φιλαύλους τʼ ἠρέθιζε Μούσας.

Χορόςπαρὰ δὲ Κυανεᾶν πελάγει διδύμας ἁλὸςἀκταὶ Βοσπόριαι ἠδʼ ὁ Θρῃκῶν ἄξενοςΣαλμυδησσός, ἵνʼ ἀγχίπτολις Ἄρηςδισσοῖσι Φινεΐδαιςεἶδεν ἀρατὸν ἕλκοςτυφλωθὲν ἐξ ἀγρίας δάμαρτοςἀλαὸν ἀλαστόροισιν ὀμμάτων κύκλοιςἀραχθέντων, ὑφʼ αἱματηραῖςχείρεσσι καὶ κερκίδων ἀκμαῖσιν.

Χορόςκατὰ δὲ τακόμενοι μέλεοι μελέαν πάθανκλαῖον, ματρὸς ἔχοντες ἀνύμφευτον γονάν·ἁ δὲ σπέρμα μὲν ἀρχαιογόνωνἄντασʼ Ἐρεχθεϊδᾶν,τηλεπόροις δʼ ἐν ἄντροιςτράφη θυέλλαισιν ἐν πατρῴαιςΒορεὰς ἅμιππος ὀρθόποδος ὑπὲρ πάγου