ἐκ τῶνδε τούτους ἐξεπίσταμαι καλῶςπαρηγμένους μισθοῖσιν εἰργάσθαι τάδε.οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυροςκακὸν νόμισμʼ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλειςπορθεῖ, τόδʼ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων·τόδʼ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρέναςχρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθʼ ἵστασθαι βροτῶν·πανουργίας δʼ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχεινκαὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε,χρόνῳ ποτʼ ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην.ἀλλʼ εἴπερ ἴσχει Ζεὺς ἔτʼ ἐξ ἐμοῦ σέβας,εὖ τοῦτʼ ἐπίστασʼ, ὅρκιος δέ σοι λέγω·εἰ μὴ τὸν αὐτόχειρα τοῦδε τοῦ τάφουεὑρόντες ἐκφανεῖτʼ ἐς ὀφθαλμοὺς ἐμούς,οὐχ ὑμὶν Ἅιδης μοῦνος ἀρκέσει, πρὶν ἂνζῶντες κρεμαστοὶ τήνδε δηλώσηθʼ ὕβριν,ἵνʼ εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέοντὸ λοιπὸν ἁρπάζητε, καὶ μάθηθʼ ὅτιοὐκ ἐξ ἅπαντος δεῖ τὸ κερδαίνειν φιλεῖν.ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν λημμάτων τοὺς πλείοναςἀτωμένους ἴδοις ἂν ἢ σεσωσμένους.Φύλαξεἰπεῖν τι δώσεις ἢ στραφεὶς οὕτως ἴω;Κρέωνοὐκ οἶσθα καὶ νῦν ὡς ἀνιαρῶς λέγεις;Φύλαξἐν τοῖσιν ὠσὶν ἢ ʼπὶ τῇ ψυχῇ δάκνει;Κρέωντί δὲ ῥυθμίζεις τὴν ἐμὴν λύπην ὅπου;Φύλαξὁ δρῶν σʼ ἀνιᾷ τὰς φρένας, τὰ δʼ ὦτʼ ἐγώ.