πρὸς ἔξοδον στείχουσα, Παλλάδος θεᾶςὅπως ἱκοίμην εὐγμάτων προσήγορος.καὶ τυγχάνω τε κλῇθρʼ ἀνασπαστοῦ πύληςχαλῶσα, καί με φθόγγος οἰκείου κακοῦβάλλει διʼ ὤτων· ὑπτία δὲ κλίνομαιδείσασα πρὸς δμωαῖσι κἀποπλήσσομαι.ἀλλʼ ὅστις ἦν ὁ μῦθος αὖθις εἴπατε·κακῶν γὰρ οὐκ ἄπειρος οὖσʼ ἀκούσομαι.Ἄγγελοςἐγώ, φίλη δέσποινα, καὶ παρὼν ἐρῶκοὐδὲν παρήσω τῆς ἀληθείας ἔπος.τί γάρ σε μαλθάσσοιμʼ ἂν ὧν ἐς ὕστερονψεῦσται φανούμεθʼ; ὀρθὸν ἁλήθειʼ ἀεί.ἐγὼ δὲ σῷ ποδαγὸς ἑσπόμην πόσειπεδίον ἐπʼ ἄκρον, ἔνθʼ ἔκειτο νηλεὲςκυνοσπάρακτον σῶμα Πολυνείκους ἔτι·καὶ τὸν μέν, αἰτήσαντες ἐνοδίαν θεὸνΠλούτωνά τʼ ὀργὰς εὐμενεῖς κατασχεθεῖνλούσαντες ἁγνὸν λουτρόν, ἐν νεοσπάσινθαλλοῖς ὃ δὴ 'λέλειπτο συγκατῄθομεν,καὶ τύμβον ὀρθόκρανον οἰκείας χθονὸςχώσαντες αὖθις πρὸς λιθόστρωτον κόρηςνυμφεῖον Ἅιδου κοῖλον εἰσεβαίνομεν.φωνῆς δʼ ἄπωθεν ὀρθίων κωκυμάτωνκλύει τις ἀκτέριστον ἀμφὶ παστάδα,καὶ δεσπότῃ Κρέοντι σημαίνει μολών.τῷ δʼ ἀθλίας ἄσημα περιβαίνει βοῆςἕρποντι μᾶλλον ἆσσον, οἰμώξας δʼ ἔπος