ἐκάθευδον. δὲ οἱ νέοι ὁμοῦ κατʼ ἴλην καὶ
κατὰ ἀγέλην ἐπὶ στιβάδων, ἃς αὐτοὶ συνεφόρουν, τοῦ παρὰ τῷ Εὐρώτᾳ πεφυκότος καλάμου τὰ ἄκρα ταῖς χερσὶν ἄνευ σιδήρου κατακλάσαντες - ἐν δὲ τῷ χειμῶνι τοὺς λεγομένους λυκόφονας λυκόφονας in the Life of Lycurgus , chap. xvi.: λυκοφάνας or λυκοφώνας . ὑπεβάλλοντο καὶ κατεμείγνυσαν ταῖς στιβάσι, θερμαντικὸν ἔχειν
τι τῆς ὕλης δοκούσης. ἐρᾶν τῶν τὴν ψυχὴν σπουδαίων παίδων
ἐφεῖτο· τὸ δὲ πλησιάζειν αἰσχρὸν νενόμιστο, ὡς τοῦ
σώματος ἐρῶντας ἀλλʼ
οὐ τῆς ψυχῆς· ὁ δὲ ἐγκληθεὶς
ὡς ἐπʼ αἰσχύνῃ πλησιάζων ἄτιμος διὰ βίου ἦν. ἔθος ἦν καὶ τοὺς νεωτέρους ὑπὸ τῶν
πρεσβυτέρων ἐρωτᾶσθαι ποῦ πορεύονται καὶ ἐπὶ τί,
 
καὶ τὸν μὴ ἀποκρινόμενον ἢ προφάσεις πλέκοντα ἐπιπλήττειν ὁ δὲ μὴ ἐπιπλήττων παρόντος αὐτοῦ
ἁμαρτάνοντα ἔνοχος ἦν τῷ ἴσῳ ἐπιτιμίῳ ᾧπερ καὶ
ὁ ἁμαρτών· καὶ ὁ δυσχεραίνων δέ, εἰ ἐπιτιμῷτο,
ἐν μεγάλῳ ὀνείδει ἦν. εἴ τις φωραθείη ἁμαρτάνων, ἔδει τοῦτον
βωμόν τινα τῶν ἐν τῇ πόλει κύκλῳ περιιέναι,
 ψόγον ᾄδοντα πεποιημένον εἰς ἑαυτόν· ὅπερ ἦν οὐδὲν ἕτερον ἢ ἐπιπλήττειν αὐτὸν ἑαυτῷ. καὶ τοὺς νέους δὲ οὐ μόνον τοὺς ἰδίους αἰδεῖσθαι πατέρας καὶ ὑπηκόους τούτοις εἶναι, ἀλλὰ πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ἐντρέπεσθαι, καὶ ὁδῶν
ὑποχωροῦντας καὶ καθέδρας ὑπεξισταμένους καὶ
παρόντων παρόντων Xylander: παριόντων . ἡσυχάζοντας. διὸ καὶ ἦρχεν ἕκαστος οὐχ ὥσπερ ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι τῶν αὑτοῦ
τέκνων καὶ δούλων καὶ κτημάτων, ἀλλʼ
ὥσπερ τῶν
αὑτοῦ καὶ τῶν τοῦ πλησίον, ὅπως ὅτι μάλιστα κοινωνῶσι καὶ φροντίζωσιν ὡς οἰκείων.