τούτων οὐδὲν τῇ ἀθεότητι πρόσεστιν, ἀλλʼ
 ἡ
 μὲν ἄγνοια χαλεπὴ καὶ τὸ παρορᾶν καὶ τυφλώττειν
 περὶ τηλικαῦτα συμφορὰ μεγάλη ψυχῆς, ὥσπερ
 ὀμμάτων πολλῶν τὸ φανότατον καὶ κυριώτατον ἀπεσβεσμένης τὴν τοῦ θεοῦ
 νόησιν. ταύτῃ δὲ τὸ ἐμπαθές, ὥσπερ εἴρηται, καὶ ἑλκῶδες καὶ
 ταρακτικὸν
 καὶ καταδεδουλωμένον εὐθὺς
 πρόσεστι τῇ δόξῃ. μουσικήν φησιν ὁ Πλάτων Πλάτων ] Tim. p. 47 d ἐμμελείας καὶ εὐρυθμίας
 δημιουργὸν ἀνθρώποις ὑπὸ θεῶν οὐ τρυφῆς ἕνεκα καὶ κνήσεως ὤτων
 δοθῆναι, ἀλλʼ ὥστε τῶν τῆς ψυχῆς περιόδων καὶ ἁρμονιῶν τὸ ταραχῶδες καὶ
 πεπλανημένον ἐν σώματι, μούσης τε καὶ
 χάριτος ἐνδείᾳ πολλαχῇ διʼ ἀκολασίαν καὶ πλημμέλειαν ἐξυβρίζον,
 αὖθις εἰς τάξιν
 ἀνελίττουσαν οἰκείως καὶ περιάγουσαν καθιστᾶν. καθιστᾶν ] καθιστάναι H 
 ὅσσα δὲ μὴ πεφίληκε Ζεύς (φησὶ Πίνδαρος) Πίνδαρος ] Pyth. I 13 
 
 ἀτύζονται βοὰν Πιερίδων ἀίοντα· 
 καὶ γὰρ διαγριαίνεται καὶ ἀγανακτεῖ, καὶ τὰς τίγρεις
 δέ φασι περιτυμπανιζομένας ἐκμαίνεσθαι καὶ ταράττεσθαι καὶ τέλος αὑτὰς
 διασπᾶν. ἔλαττον οὖν κακὸν οἷς διὰ κωφότητα καὶ πήρωσιν ἀκοῆς ἀπάθεια
 πρὸς
 μουσικὴν καὶ ἀναισθησία συμβέβηκεν. ὁ
 Τειρεσίας ἐχρῆτο δυστυχίᾳ μὴ βλέπων τὰ τέκνα μηδὲ τοὺς συνήθεις, ὁ δʼ
 Ἀθάμας μείζονι καὶ ἡ Ἀγαύη, βλέποντες
 ὡς λέοντας καὶ ἐλάφους· καὶ τῷ Ἡρακλεῖ
 δήπου μανέντι τοὺς υἱοὺς ἐλυσιτέλει μήτʼ ἰδεῖν μήτʼ
 αἰσθέσθαι παρόντας ἢ χρῆσθαι τοῖς φιλτάτοις ὡς
 πολεμίοις. τί οὖν; οὐ δοκεῖ σοι καὶ τὸ τῶν ἀθέων πρὸς τοὺς δεισιδαίμονας πάθος
 ἔχειν τοιαύτην διαφοράν; οἱ μὲν μὲν Pflugkius: μὲν οὖν 
 οὐχ ὁρῶσι τοὺς θεοὺς τὸ παράπαν, οἱ δὲ
 κακοὺς ὑπάρχειν νομίζουσιν· οἱ μὲν
 παρορῶσιν, οἱ δὲ δοξάζουσι φοβερὸν τὸ εὐμενὲς καὶ τυραννικὸν τὸ πατρικὸν
 καὶ βλαβερὸν τὸ κηδεμονικὸν καὶ τὸ ἄμικτον ἄγριον εἶναι καὶ θηριῶδες.
 εἶτα χαλκοτύποις μὲν πείθονται καὶ λιθοξόοις καὶ κηροπλάσταις
 ἀνθρωπόμορφα τῶν θεῶν τὰ εἴδη ποιοῦσι, καὶ
 τοιαῦτα πλάττουσι
 καὶ κατασκευάζουσι καὶ προσκυνοῦσι· φιλοσόφων δὲ καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν
 καταφρονοῦσιν, ἀποδεικνύντων τὴν τοῦ θεοῦ σεμνότητα μετὰ χρηστότητος καὶ
 μεγαλοφροσύνης καὶ εὐμενείας
 καὶ κηδεμονίας.
 περίεστιν οὖν τοῖς μὲν ἀναισθησία καὶ ἀπιστία τῶν ὠφελούντων, τοῖς δὲ
 ταραχὴ καὶ φόβος πρὸς τὰ ὠφελοῦντα. καὶ ὅλως ἡ μὲν ἀθεότης ἀπάθεια
 πρὸς τὸ θεῖόν ἐστι μὴ νοοῦσα τὸ ἀγαθόν, ἡ δὲ
 δεισιδαιμονία πολυπάθεια κακὸν τὸ ἀγαθὸν ὑπονοοῦσα. φοβοῦνται τοὺς θεοὺς
 καὶ καταφεύγουσιν ἐπὶ τοὺς θεούς, κολακεύουσι καὶ λοιδοροῦσιν, εὔχονται
 καὶ καταμέμφονται. κοινὸν
 ἀνθρώπων τὸ μὴ
 πάντα διευτυχεῖν·
 
 κεῖνοι γάρ τʼ γάρ τʼ p. 1076 a: γὰρ 
 ἄνοσοι καὶ ἀγήραοι πόνων τʼ ἄπειροι, βαρυβόαν πορθμὸν πεφευγότες Ἀχέροντος, ὁ Πίνδαρός Πίνδαρος ] Bergk. 1 p. 432 φησι, τὰ δʼ ἀνθρώπινα πάθη καὶ πράγματα
 μέμικται συντυχίαις ἄλλοτʼ ἄλλως ῥεούσαις.