ἀλλ’ εὖ φέρειν χρὴ συμφορὰς τὸν εὐγενῆ.

τὸν εὐτυχοῦντα χρῆν σοφὸν πεφυκέναι.

θάρσει, τάχ’ ἂν γένοιτο· πολλά τοι θεὸςκἀκ τῶν ἀέλπτων εὔπορ’ ἀνθρώποις τελεῖ.

ἀλλ’ ἡμέρα τοι πολλὰ καὶ μέλαινα νὺξτίκτει βροτοῖσιν.

σοφώτεροι γὰρ συμφορὰς τὰς τῶν πέλαςπάντες διαθρεῖν ἢ τύχας τὰς οἴκοθεν.