ἀεὶ δ’ ἀρέσκειν τοῖς κρατοῦσι· ταῦτα γὰρδούλοις ἄριστα· κἀφ’ ὅτῳ τεταγμένοςεἴη τις, ἁνδάνοντα δεσπόταις ποεῖν.

τῶν γὰρ δυναστῶν πλεῖστος ἐν πόλει λόγος.

ἀλλ’ οὐδὲν ηὑγένεια πρὸς τὰ χρήματα·τὸν γὰρ κάκιστον πλοῦτος εἰς πρώτους ἄγει.

σκαιόν τι χρῆμα πλοῦτος ἥ τ’ ἀπειρία.

ἀλλ’ οὐ γὰρ ὀρθῶς ταῦτα, γενναίως 〈δ’〉 ἴσωςἔπραξας· αἰνεῖσθαι δὲ δυστυχῶν ἐγὼμισῶ· λόγος γὰρ τοὔργον οὐ νικᾷ ποτε.