πολὺς δ’ ἀνεῖρπε κισσὸς εὐφυὴς κλάδος,ἀηδόνων μουσεῖον

οὐ γάρ ποτ’ εἴων Σθένελον εἰς τὸν εὐτυχῆχωροῦντα τοῖχον τῆς δίκης ἀποστερεῖν.

πόθεν δὲ πεύκης πανὸν ἐξηῦρες λαβεῖν;

ἀτρέκεια δ’ ἄριστον ἀνδρὸς ἐν πόλει δικαίου πέλει.

ἴστω τ’ ἄφρων ὢν ὅστις ἄνθρωπος γεγὼςδῆμον κολούει χρήμασιν γαυρούμενος.