πολὺς δ’ ἀνεῖρπε κισσὸς εὐφυὴς κλάδος, ἀηδόνων μουσεῖον οὐ γάρ ποτ’ εἴων Σθένελον εἰς τὸν εὐτυχῆ χωροῦντα τοῖχον τῆς δίκης ἀποστερεῖν. πόθεν δὲ πεύκης πανὸν ἐξηῦρες λαβεῖν; ἀτρέκεια δ’ ἄριστον ἀνδρὸς ἐν πόλει δικαίου πέλει. ἴστω τ’ ἄφρων ὢν ὅστις ἄνθρωπος γεγὼς δῆμον κολούει χρήμασιν γαυρούμενος.