εἰ τοῦ τεκόντος οὐδὲν ἐντρέπῃ πατρός

ἢ τί πλέον εἶναι παῖδας ἀνθρώποις, πάτερ,εἰ μὴ ἐπὶ τοῖς δεινοῖσιν ὠφελήσομεν;

μέτεστι τοῖς δούλοισι δεσποτῶν νόσου.

ὅστις δὲ δούλῳ φωτὶ πιστεύει βροτῶν,πολλὴν παρ’ ἡμῖν μωρίαν ὀφλισκάνει.

γυναῖκες, ὁρμήθητε μηδ’ ἀθυμίασχέθῃ τις ὑμᾶς· ταῦτα γὰρ σκεθρῶς ὁρᾶνἡμᾶς ἀνάγκη τοὺς νομίζοντας τέχνην