〈Α.〉 μητέρα κατέκταν τὴν ἐμήν, βραχὺς λόγος.〈Φ.〉 ἑκὼν ἑκοῦσαν ἢ 〈οὐ〉 θέλουσαν οὐχ ἑκών;

μάλιστα μέν μ’ ἐπῆρ’ ἐπισκήψας πατήρ,ὅθ’ ἅρματ’ εἰσέβαινεν εἰς Θήβας ἰών.

ὃς Οἰδίπουν ἀπώλεσ’, Οἰδίπους δ’ ἐμέ,χρυσοῦν ἐνεγκὼν ὅρμον εἰς Ἄργους πόλιν.

αἷμα γὰρ σόν, μῆτερ, ἀπενίψατο

χαῖρ’, ὦ γεραιέ· τήν τε παῖδ’ ἐκδοὺς ἐμοὶγαμβρὸς νομίζῃ καὶ πατὴρ σωτήρ τ’ ἐμός.