ὦ παγκάκιστοι καὶ τὸ δοῦλον οὐ λόγῳἔχοντες, ἀλλὰ τῇ τύχῃ κεκτημένοι

οἴμοι, θανοῦμαι διὰ τὸ χρήσιμον φρενῶν,ἥ τοῖσιν ἄλλοις γίγνεται σωτηρία.

ἐκ τῶν ὁμοίων οἱ κακοὶ γαμοῦσ’ ἀεί.

χρόνος δὲ δείξει 〈σ’〉· ᾧ τεκμηρίῳ μαθὼνἢ χρηστὸν ὄντα γνώσομαί σ’ ἢ κακόν.

μισῶ σοφὸν ἐν λόγοισιν, ἐς δ’ ὄνησιν οὐ σοφόν.