περισσόμυθος ὁ λόγος, εὐγένειαν εἰβρότειον εὐλογήσομεν.τὸ γὰρ πάλαι καὶ πρῶτον ὅτ’ ἐγενόμεθα,διὰ δ’ ἔκρινεν ἁ τεκοῦσα γᾶ βροτούς,ὁμοίαν χθὼν ἅπασιν ἐξεπαίδευσεν ὄψιν.ἴδιον οὐδὲν ἔσχομεν· μία δὲ γονὰτό τ’ εὐγενὲς καὶ τὸ δυσγενές·νόμῳ δὲ γαῦρον αὐτὸ κραίνει χρόνος.τὸ φρόνιμον εὐγένεια καὶ τὸ συνετὸνὁ θεὸς δίδωσιν, οὐχ ὁ πλοῦτος.

οὐκ ἔστιν ἐν κακοῖσιν εὐγένεια,παρ’ ἀγαθοῖσι δ’ ἀνδρῶν.

κακόν τι παίδευμ’ ἦν ἄρ’ εἰς εὐανδρίανὁ πλοῦτος ἀνθρώποισιν αἵ τ’ ἄγαν τρυφαί·πενία δὲ δύστηνον μέν, ἀλλ’ ὅμως τρέφειμοχθεῖν τ’ ἀμείνω τέκνα καὶ δραστήρια.

ἄδικον ὁ πλοῦτος, πολλὰ δ’ οὐκ ὀρθῶς ποεῖ.

ἄναξ, διαβολαὶ δεινὸν ἀνθρώποις κακόν·ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλάκις ληφθεὶς ἀνὴρδίκαια λέξας ἧσσον εὐγλώσσου φέρει.