ὅθεν δὲ νικᾶν χρῆν σε, δυστυχεῖς, ἄναξ·ὅθεν δέ σ’ οὐ χρῆν, εὐτυχεῖς. δούλοισι γὰρτοῖς σοῖσι νικᾷς, τοῖς δ’ ἐλευθέροισιν οὔ.

σοφὸς μὲν οὖν εἶ, Πρίαμ’, ὅμως δέ σοι λέγω·δούλου φρονοῦντος μᾶλλον ἢ φρονεῖν χρεὼνοὐκ ἔστιν ἄχθος μεῖζον οὐδὲ δώμασινκτῆσις κακίων οὐδ’ ἀνωφελεστέρα.

ἤλεγχον· οὕτω γὰρ κακὸν δούλων γένος·γαστὴρ ἅπαντα, τοὐπίσω δ’ οὐδὲν σκοπεῖ.

δούλων ὅσοι φιλοῦσι δεσποτῶν γένος,πρὸς τῶν ὁμοίων πόλεμον αἴρονται μέγαν.

δούλους γὰρ οὐκαλὸν πεπᾶσθαι κρείσσονας τῶν δεσποτῶν.