ὃ μὲν ὄλβιος ἦν, τὸ δ’ ἀπέκρυψενθεὸς ἐκ κείνων τῶν ποτε λαμπρῶν·νεύει βίοτος, νεύει δὲ τύχακατὰ πνεῦμ’ ἀνέμων.

〈Α.〉 τὸ ζῆν ἀφέντες τὸ κατὰ γῆς τιμῶσί σου.〈Β.〉 κενόν γ’· ὅταν γὰρ ζῇ τις, εὐτυχεῖ χρεών.

ἀγρεύματα

ἀμείβεται

Ἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ