χρήμασιν γὰρ εὐτυχῶ·ταῖς συμφοραῖσι δ’, ὡς ὁρᾷς, οὐκ εὐτυχῶ.

μὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν· ἐγὼ γὰρ ἀρκέσω.

ὁρῶ δὲ πρὸς τὰ παρθένου θοινάματακῆτος θοάζον ἐξ Ἀτλαντικῆς ἁλός.

πᾶς δὲ ποιμένων ἔρρει λεώς,ὃ μὲν γάλακτος κίσσινον φέρων σκύφοςπόνων ἀναψυκτῆρ’, ὃ δ’ ἀμπέλων γάνος.

οἱ κατ’ οἶκον ἀμφὶ δαῖτα καὶ τράπεζαν