Περσεὺς πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνοςκάρα κομίζων

ὦ θεοί, τίν’ εἰς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθαταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέροςτέμνων κέλευθον πόδα τίθημ’ ὑπόπτερον.

ἔα, τίν’ ὄχθον τόνδ’ ὁρῶ περίρρυτονἀφρῷ θαλάσσης; παρθένου τ’ εἰκώ τιναἐξ αὐτομόρφων λαίνων τυκισμάτωνσοφῆς ἄγαλμα χειρός.

σιγᾷς· σιωπὴ δ’ ἄπορος ἑρμηνεὺς λόγων.

ΠΕΡΣ. ὦ παρθέν’, οἰκτίρω σε κρεμαμένην ὁρῶν.ΑΝΔΡ. σὺ δ’ εἶ τίς ὅστις τοὐμὸν ᾤκτιρας πάθος;