ὁδῆσαι

ΑΝΔΡ. Ὦ νὺξ ἱερά,ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκειςἀστεροειδέα νῶτα διφρεύουσ’αἰθέρος ἱερᾶςτοῦ σεμνοτάτου δι’ Ὀλύμπου.

τί ποτ’ Ἀνδρομέδα περίαλλα κακῶνμέρος ἐξέλαχον, θανάτου τλήμωνμέλλουσα τυχεῖν;

ποῖαι λιβάδες, ποία σειρήν

φίλαι παρθένοι, φίλαι μοι