γυνὴ γυναικὶ σύμμαχος πέφυκέ πως.

οὐ μὴν σύ γ’ ἡμᾶς τοὺς τεκόντας ᾐδέσω.

ἐγὼ δ’, ὃ μὲν μέγιστον, ἄρξομαι λέγεινἐκ τοῦδε πρῶτον· πατρὶ πείθεσθαι χρεὼνπαῖδας νομίζειν τ’ αὐτὸ τοῦτ’ εἶναι δίκην.

τί δῆτα μοχθεῖν δεῖ γυναικεῖον γένοςφρουροῦντας; αἱ γὰρ εὖ τεθραμμέναι πλέονσφάλλουσιν οἴκους τῶν παρημελημένων.

ὁ χρόνος ἅπαντα τοῖσιν ὕστερον φράσει,λάλος ἐστὶν οὗτος, οὐκ ἐρωτῶσιν λέγει.