ὦ δαῖμον, ὅστις μʼ εὐτυχοῦντʼ ἐνόσφισαςθοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸνσύρδην ἅπαντα τῷδʼ ἀναλῶσαι δορί.εἰ γὰρ φαεννοὶ μὴ ξυνέσχον ἡλίουλαμπτῆρες, οὔτἂν ἔσχον εὐτυχοῦν δόρυ,πρὶν ναῦς πυρῶσαι καὶ διὰ σκηνῶν μολεῖνκτείνων Ἀχαιοὺς τῇδε πολυφόνῳ χερί.κἀγὼ μὲν ἦ πρόθυμος ἱέναι δόρυἐν νυκτὶ χρῆσθαί τʼ εὐτυχεῖ ῥύμῃ θεοῦ·ἀλλʼ οἱ σοφοί με καὶ τὸ θεῖον εἰδότεςμάντεις ἔπεισαν ἡμέρας μεῖναι φάοςκἄπειτʼ Ἀχαιῶν μηδένʼ ἐν χέρσῳ λιπεῖν.οἳ δʼ οὐ μένουσι τῶν ἐμῶν θυοσκόωνβουλάς· ἐν ὄρφνῃ δραπέτης μέγα σθένει.ἀλλʼ ὡς τάχιστα χρὴ παραγγέλλειν στρατῷτεύχη πρόχειρα λαμβάνειν λῆξαί θʼ ὕπνου,ὡς ἄν τις αὐτῶν καὶ νεὼς θρῴσκων ἔπινῶτον χαραχθεὶς κλίμακας ῥάνῃ φόνῳ,οἳ δʼ ἐν βρόχοισι δέσμιοι λελημμένοιΦρυγῶν ἀρούρας ἐκμάθωσι γαπονεῖν.ΧορόςἝκτορ, ταχύνεις πρὶν μαθεῖν τὸ δρώμενον·ἅνδρες γὰρ εἰ φεύγουσιν οὐκ ἴσμεν τορῶς.Ἕκτωρτίς γὰρ πύρʼ αἴθειν πρόφασις Ἀργείων στρατόν;Χορόςοὐκ οἶδʼ· ὕποπτον δʼ ἐστὶ κάρτʼ ἐμῇ φρενί.Ἕκτωρπάντʼ ἂν φοβηθεὶς ἴσθι, δειμαίνων τόδε.Χορόςοὔπω πρὶν ἧψαν πολέμιοι τοσόνδε φῶς.Ἕκτωροὐδʼ ὧδέ γʼ αἰσχρῶς ἔπεσον ἐν τροπῇ δορός.Χορόςσὺ ταῦτʼ ἔπραξας· καὶ τὰ λοιπὰ νῦν σκόπει.Ἕκτωρἁπλοῦς ἐπʼ ἐχθροῖς μῦθος ὁπλίζειν χέρα.Χορόςκαὶ μὴν ὅδʼ Αἰνέας καὶ μάλα σπουδῇ ποδὸς