καὶ πάντʼ ἀκούσας ὧν ἐφιέμην μαθεῖν,ἔστην· ὁρῶ δὲ Ῥῆσον ὥστε δαίμοναἑστῶτʼ ἐν ἵπποις Θρῃκίοις τʼ ὀχήμασι.χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρονπώλων ἔκλῃε χιόνος ἐξαυγεστέρων.πέλτη δʼ ἐπʼ ὤμων χρυσοκολλήτοις τύποιςἔλαμπε· Γοργὼν δʼ ὡς ἐπʼ αἰγίδος θεᾶςχαλκῆ μετώποις ἱππικοῖσι πρόσδετοςπολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον.στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐδʼ ἂν ἐν ψήφου λόγῳθέσθαι δυναίμην, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν,πολλοὶ μὲν ἱππῆς, πολλὰ πελταστῶν τέλη,πολλοὶ δʼ ἀτράκτων τοξόται, πολὺς δʼ ὄχλοςγυμνὴς ὁμαρτῇ, Θρῃκίαν ἔχων στολήν.τοιόσδε Τροίᾳ σύμμαχος πάρεστʼ ἀνήρ,ὃν οὔτε φεύγων οὔθʼ ὑποσταθεὶς δορὶὁ Πηλέως παῖς ἐκφυγεῖν δυνήσεται.Χορόςὅταν πολίταις εὐσταθῶσι δαίμονες,ἕρπει κατάντης ξυμφορὰ πρὸς τἀγαθά.Ἕκτωρπολλούς, ἐπειδὴ τοὐμὸν εὐτυχεῖ δόρυκαὶ Ζεὺς πρὸς ἡμῶν ἐστιν, εὑρήσω φίλους.ἀλλʼ οὐδὲν αὐτῶν δεόμεθʼ, οἵτινες πάλαιμὴ ξυμπονοῦσιν, ἡνίκʼ ἐξώστης Ἄρηςἔθραυε λαίφη τῆσδε γῆς μέγας πνέων.Ῥῆσος δʼ ἔδειξεν οἷος ἦν Τροίᾳ φίλος·ἥκει γὰρ ἐς δαῖτʼ, οὐ παρὼν κυνηγέταιςαἱροῦσι λείαν οὐδὲ συγκαμὼν δορί.Χορόςὀρθῶς ἀτίζεις κἀπίμομφος εἶ φίλοις·δέχου δὲ τοὺς θέλοντας ὠφελεῖν πόλιν.Ἕκτωρἀρκοῦμεν οἱ σῴζοντες Ἴλιον πάλαι.