καὶ πάντʼ ἀκούσας ὧν ἐφιέμην μαθεῖν, ἔστην· ὁρῶ δὲ Ῥῆσον ὥστε δαίμονα ἑστῶτʼ ἐν ἵπποις Θρῃκίοις τʼ ὀχήμασι. χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον πώλων ἔκλῃε χιόνος ἐξαυγεστέρων. πέλτη δʼ ἐπʼ ὤμων χρυσοκολλήτοις τύποις ἔλαμπε· Γοργὼν δʼ ὡς ἐπʼ αἰγίδος θεᾶς χαλκῆ μετώποις ἱππικοῖσι πρόσδετος πολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον. στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐδʼ ἂν ἐν ψήφου λόγῳ θέσθαι δυναίμην, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν, πολλοὶ μὲν ἱππῆς, πολλὰ πελταστῶν τέλη, πολλοὶ δʼ ἀτράκτων τοξόται, πολὺς δʼ ὄχλος γυμνὴς ὁμαρτῇ, Θρῃκίαν ἔχων στολήν. τοιόσδε Τροίᾳ σύμμαχος πάρεστʼ ἀνήρ, ὃν οὔτε φεύγων οὔθʼ ὑποσταθεὶς δορὶ ὁ Πηλέως παῖς ἐκφυγεῖν δυνήσεται. Χορός ὅταν πολίταις εὐσταθῶσι δαίμονες, ἕρπει κατάντης ξυμφορὰ πρὸς τἀγαθά. Ἕκτωρ πολλούς, ἐπειδὴ τοὐμὸν εὐτυχεῖ δόρυ καὶ Ζεὺς πρὸς ἡμῶν ἐστιν, εὑρήσω φίλους. ἀλλʼ οὐδὲν αὐτῶν δεόμεθʼ, οἵτινες πάλαι μὴ ξυμπονοῦσιν, ἡνίκʼ ἐξώστης Ἄρης ἔθραυε λαίφη τῆσδε γῆς μέγας πνέων. Ῥῆσος δʼ ἔδειξεν οἷος ἦν Τροίᾳ φίλος· ἥκει γὰρ ἐς δαῖτʼ, οὐ παρὼν κυνηγέταις αἱροῦσι λείαν οὐδὲ συγκαμὼν δορί. Χορός ὀρθῶς ἀτίζεις κἀπίμομφος εἶ φίλοις· δέχου δὲ τοὺς θέλοντας ὠφελεῖν πόλιν. Ἕκτωρ ἀρκοῦμεν οἱ σῴζοντες Ἴλιον πάλαι.