ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδʼ ἐπʼ Ἀργείων στρατῷ.Αἰνείαςπέμφʼ ὡς τάχιστα· νῦν γὰρ ἀσφαλῶς φρονεῖς.σὺν σοὶ δʼ ἔμʼ ὄψῃ καρτεροῦνθʼ, ὅταν δέῃ.Ἕκτωρτίς δῆτα Τρώων οἳ πάρεισιν ἐν λόγῳθέλει κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν;τίς ἂν γένοιτο τῆσδε γῆς εὐεργέτης;τίς φησιν; οὔτοι πάντʼ ἐγὼ δυνήσομαιπόλει πατρῴᾳ συμμάχοις θʼ ὑπηρετεῖν.Δόλωνἐγὼ πρὸ γαίας τόνδε κίνδυνον θέλωῥίψας κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν,καὶ πάντʼ Ἀχαιῶν ἐκμαθὼν βουλεύματαἥξω· ἐπὶ τούτοις τόνδʼ ὑφίσταμαι πόνον.Ἕκτωρἐπώνυμος μὲν κάρτα καὶ φιλόπτολιςΔόλων· πατρὸς δὲ καὶ πρὶν εὐκλεᾶ δόμοννῦν δὶς τόσως ἔθηκας εὐκλεέστερον.Δόλωνοὐκοῦν πονεῖν μὲν χρή, πονοῦντα δʼ ἄξιονμισθὸν φέρεσθαι. παντὶ γὰρ προσκείμενονκέρδος πρὸς ἔργῳ τὴν χάριν τίκτει διπλῆν.Ἕκτωρναί, καὶ δίκαια ταῦτα κοὐκ ἄλλως λέγω.τάξαι δὲ μισθόν, πλὴν ἐμῆς τυραννίδος.Δόλωνοὐ σῆς ἐρῶμεν πολιόχου τυραννίδος.Ἕκτωρσὺ δʼ ἀλλὰ γήμας Πριαμιδῶν γαμβρὸς γενοῦ.Δόλωνοὐδʼ ἐξ ἐμαυτοῦ μειζόνων γαμεῖν θέλω.Ἕκτωρχρυσὸς πάρεστιν, εἰ τόδʼ αἰτήσεις γέρας.Δόλωνἀλλʼ ἔστʼ ἐν οἴκοις· οὐ βίου σπανίζομεν.Ἕκτωρτί δῆτα χρῄζεις ὧν κέκευθεν Ἴλιος;Δόλωνἑλὼν Ἀχαιοὺς δῶρά μοι ξυναίνεσον.Ἕκτωρδώσω· σὺ δʼ αἴτει πλὴν στρατηλάτας νεῶν.Δόλωνκτεῖνʼ, οὔ σʼ ἀπαιτῶ Μενέλεω σχέσθαι χέρα.Ἕκτωροὐ μὴν τὸν Ἰλέως παῖδά μʼ ἐξαιτῇ λαβεῖν;