Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις.Κλυταιμήστραἐκεῖσʼ ἀπάξει σὴν ἐμήν τε παρθένον;Ἀγαμέμνωνκείνῳ μελήσει ταῦτα, τῷ κεκτημένῳ.Κλυταιμήστραἀλλʼ εὐτυχοίτην. τίνι δʼ ἐν ἡμέρᾳ γαμεῖ;Ἀγαμέμνωνὅταν σελήνης εὐτυχὴς ἔλθῃ κύκλος.Κλυταιμήστραπροτέλεια δʼ ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾷ;Ἀγαμέμνωνμέλλω· ʼπὶ ταύτῃ καὶ καθέσταμεν τύχῃ.Κλυταιμήστρακἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον;Ἀγαμέμνωνθύσας γε θύμαθʼ ἃ ἐμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς.Κλυταιμήστραἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν;Ἀγαμέμνωνἐνθάδε παρʼ εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις.Κλυταιμήστρακαλῶς ἀναγκαίως τε· συνενέγκοι δʼ ὅμως.Ἀγαμέμνωνοἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι; πιθοῦ δέ μοι.Κλυταιμήστρατί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν.Ἀγαμέμνωνἡμεῖς μὲν ἐνθάδʼ, οὗπέρ ἐσθʼ ὁ νυμφίος—Κλυταιμήστραμητρὸς τί χωρὶς δράσεθʼ, ἃ ἐμὲ δρᾶν χρεών;Ἀγαμέμνωνἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναϊδῶν μέτα.Κλυταιμήστραἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν;Ἀγαμέμνωνχώρει πρὸς Ἄργος παρθένους τε τημέλει.Κλυταιμήστραλιποῦσα παῖδα; τίς δʼ ἀνασχήσει φλόγα;Ἀγαμέμνωνἐγὼ παρέξω φῶς ὃ νυμφίοις πρέπει.Κλυταιμήστραοὐχ ὁ νόμος οὗτος οὐδὲ φαῦλʼ ἡγητέα.Ἀγαμέμνωνοὐ καλὸν ἐν ὄχλῳ σʼ ἐξομιλεῖσθαι στρατοῦ.Κλυταιμήστρακαλὸν τεκοῦσαν τἀμά μʼ ἐκδοῦναι τέκνα.Ἀγαμέμνωνκαὶ τάς γʼ ἐν οἴκῳ μὴ μόνας εἶναι κόρας.Κλυταιμήστραὀχυροῖσι παρθενῶσι φρουροῦνται καλῶς.Ἀγαμέμνωνπιθοῦ.Κλυταιμήστραμὰ τὴν ἄνασσαν Ἀργείαν θεάν.ἐλθὼν δὲ τἄξω πρᾶσσε, τἀν δόμοις δʼ ἐγώ,ἃ χρὴ παρεῖναι νυμφίοισι παρθένοις.