αἰνῶ σε, Μενέλαʼ, ὅτι παρὰ γνώμην ἐμὴνὑπέθηκας ὀρθῶς τοὺς λόγους σοῦ τʼ ἀξίως.ταραχὴ δʼ ἀδελφῶν διά τʼ ἔρωτα γίγνεταιπλεονεξίαν τε δωμάτων· ἀπέπτυσατοιάνδε συγγένειαν ἀλλήλοιν πικράν.ἀλλʼ ἥκομεν γὰρ εἰς ἀναγκαίας τύχας,θυγατρὸς αἱματηρὸν ἐκπρᾶξαι φόνον.Μενέλαοςπῶς; τίς δʼ ἀναγκάσει σε τήν γε σὴν κτανεῖν;Ἀγαμέμνωνἅπας Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος.Μενέλαοςοὔκ, ἤν νιν εἰς Ἄργος γʼ ἀποστείλῃς πάλιν.Ἀγαμέμνωνλάθοιμι τοῦτʼ ἄν. ἀλλʼ ἐκεῖνʼ οὐ λήσομεν.Μενέλαοςτὸ ποῖον; οὔτοι χρὴ λίαν ταρβεῖν ὄχλον.ἈγαμέμνωνΚάλχας ἐρεῖ μαντεύματʼ Ἀργείων στρατῷ.Μενέλαοςοὔκ, ἢν θάνῃ γε πρόσθε· τοῦτο δʼ εὐμαρές.Ἀγαμέμνωντὸ μαντικὸν πᾶν σπέρμα φιλότιμον κακόν.Μενέλαοςκοὐδέν γʼ ἄχρηστον, οὐδὲ χρήσιμον παρόν.Ἀγαμέμνωνἐκεῖνο δʼ οὐ δέδοικας ὃ ἔμʼ ἐσέρχεται;Μενέλαοςὃν μὴ σὺ φράζεις, πῶς ὑπολάβοιμʼ ἂν λόγον;Ἀγαμέμνωντὸ Σισύφειον σπέρμα πάντʼ οἶδεν τάδε.Μενέλαοςοὐκ ἔστʼ Ὀδυσσεὺς ὅ τι σὲ κἀμὲ πημανεῖ.Ἀγαμέμνωνποικίλος ἀεὶ πέφυκε τοῦ τʼ ὄχλου μέτα.Μενέλαοςφιλοτιμίᾳ μὲν ἐνέχεται, δεινῷ κακῷ.Ἀγαμέμνωνοὐκ οὖν δοκεῖς νιν στάντʼ ἐν Ἀργείοις μέσοιςλέξειν ἃ Κάλχας θέσφατʼ ἐξηγήσατο,κἄμʼ ὡς ὑπέστην θῦμα, κᾆτʼ ἐψευδόμην,Ἀρτέμιδι θύσειν; οὐ ξυναρπάσας στρατόν,σὲ κἄμʼ ἀποκτείναντας Ἀργείους κόρηνσφάξαι κελεύσει; κἂν πρὸς Ἄργος ἐκφύγω,ἐλθόντες αὐτοῖς τείχεσιν Κυκλωπίοιςσυναρπάσουσι καὶ κατασκάψουσι γῆν.